मराठी हझल

चुलीमध्ये घाल



मेघ भरजरी आठवणींचे, दाटून आले काल

नयनामधे आली त्सुनामी, वाहून गेले गाल



जाता जाता हळू घातली भुवई उचलून साद

या चिमणीच्या चोचीसाठी दाणा घेऊन याल?



बोल बोबडे मर्दुमकीचे बोलून झाले फार

असेल जर का तुझ्यात हिंमत, हाती घे तू मशाल



कर्ज काढुनी कशास शेती कसतोस मित्रा सांग

येडपटांचा येडा धंदा कुत्रं खाईना हाल



साहित्याचा खेळ गारुडी तेजीत आला फार

शेतकर्‍याला अभय देणारी निराळी गझल

“माझी गझल निराळी” गझलसंग्रहाचे प्रकाशन

शेरनीच्या जबड्यात ससा (हझल)



मी तुझी साथ सोडून गाऊ कसा?

तूच माझा गळा, कंठ, नरडी, घसा



वाटले मोगर्‍याला तुला पाहुनी

पालखीला मिळालाय भोई जसा



मारली मी मिठी त्या क्षणी वाटले

शेरनीच्याच जबड्यात गेला ससा



झोप पाण्यात घेतोय मासा कसा?

प्रश्न हा फ़ालतू;  फ़क्त खावा रसा



कार्य बाकी किती ते उद्याला बघू

मंडळींनो चला भोजनाला बसा

उद्दामपणाचा कळस - हझल

.
.

भिणार नाही तुला कुणीही, फुसकी खळबळ म्हणजे तू

पेल्यामध्येच खळवळणारे पुचाट वादळ म्हणजे तू

टुकारघोडे! (हझल)



 उगाच पिळतोस रे मिशा तू, कडमडणे हा विकार आहे

तिच्या खुट्याला तुझ्याप्रमाणे टुकारघोडे हजार आहे



कशी बघा चालते कचेरी, अशी जशी की दुकानदारी

अनाथ सोडून कायद्याला, विधानमंडळ फ़रार आहे



बघा जरा हो बघा जरासे कसा भामटा फ़ुगून गेला

मुरूम-गिट्टी अमाप खातो, तरी न देतो डकार आहे



गमावतो ना कधीच संधी हपापलेला विचित्र प्राणी

डसून लचकेच तोडण्याचा ठरून त्याला ’पगार’ आहे

 

राखेमधे लोळतो मी (हजल)

मलिंदा मिळावा असे भाकतो मी

जगावेगळे मागणे मागतो मी



कशाला गडे रोज येतेस स्वप्नी?

असा काय आमिर तुला वाटतो मी?



जसे गुंग व्हावे नशीले पिताना

तुला पाहताना तसा झिंगतो मी



मला नेमक्या टाळती अप्सरा त्या ब

हूतेक त्यांना कवी भासतो मी!



दिलेली फुले तू जमा खूप झाली

अता गूळ, साखर, डबा शोधतो मी