Submitted by गंगाधर मुटे on Mon, 20/06/2011 - 11:31
लेखनप्रकार :
काव्यधारा
काव्यप्रकार:
कविता
काव्यप्रकार:
कविता
वाङ्मयशेती:
कविता
प्रकाशीत:
(रानमेवा काव्यसंग्रहात प्रकाशित)
तू हसलीस ... तू हसलीस, खेटून बसलीस प्रिये तुझे चालणेही झोकात पण खरं सांगू ..... तुझ्या एका स्यांडलच्या किमतीत, माझे अख्खे ड्रेस होतात.....! दोन दिलांचा प्रेमभाव बरं असतं सांगायला अन् बोलायलाही डोंगर दूर असला की सुंदर दिसतो पाहायला अन् दाखवायलाही पण एकदा तरी त्यांना जाऊन विचार चढणार्यांना दऱ्या-खोऱ्या, दगड अन् धोंडे सुकून जातात पाण्यावाचून तोंडे, उरात धाप लागते चढताना पाय तुटायला होतात उतरताना डोंगर तितका सुंदर नसतो जितका लांबून दिसत असतो, आणि तरीही तेथे ... स्वच्छ उन्हं अन् मोकळी हवा मस्त विहंगतो पाखरांचा थवा मोर- लांडोर नाचतात,पिसारा फुलवतात