जेव्हा जेव्हा झाली अवकृपा तोंडचे पाणी पळाले
सवय झाली जिंदगीला कित्येक मोती असे गळाले ||धृ||
व्यवस्था तर भलतीच चालली आहे माजत
धर्म असुन नाही कुणी कुणास पाणी पाजत
लुटारुही आम्हा नाही लुटण्यासाठी लाजत
ढिले झाले तार आता विणाही नाही वाजत
कितीतरी ओले जीव असेच विनाकारण जळाले||१||
झुंजलो वादळाशी प्राणज्योत नाही विझत
पाऊस पडतोय असा की अंग नाही भिजत
थकलेत सारे शरीर तरी डोळे नाही निजत
आपलीच डाळ आपल्या घरी नाही शिजत
भांडवलशाहीच्या जात्यात मजूर लागलेत दळाले||२||
लागवडीचा खर्चही आता नाही शेती काढत
डोंगर कर्जाचा दिवसेंदिवस चालला वाढत
मरणघडी येईस्तोवर राहायचे असेच नाडत
शासनयंत्रणा जित्यापनीच आहे आम्हा गाडत
या गंभीर विकाराला सरकारने वरपांगी पडताळले||३||
शोधतो प्रीतीची किरणं कुठे पाझरततात
अश्रूंच्या थेंबातून कशी काव्य उमलतात
वाट बघतोय कोण आम्हाला हृदय देतात
नव्यानेच श्वासांची नवी भेट घेऊन येतात
मृत्यू कुणा आवडतो जर जीवनाचे दान मिळाले||४||

मोती असे गळाले..
Dr. Ravipal Bh…
मस्त रचना, धिरजकुमार!
धन्यवाद!
Dhirajkumar Taksande
आभार डॉ साहेब!
मोती असे गळाले
Apurva
छान कविता आहे वाचायला आवडेली
धन्यवाद!
Dhirajkumar Taksande
आवडलीना!!
प्रवेशिकेचे मनपूर्वक स्वागत.
गंगाधर मुटे
प्रवेशिकेचे मनपूर्वक स्वागत.
अभिनंदन....! *congrats* :congrats:
जबरदस्त
मुक्तविहारी
अतिशय जबरदस्त गीत आहे सर.
मोती असे गळाले..
प्रदीप थूल
मृत्यु कुणा आवडतो! वा अप्रतिम असे काव्य!!
धन्यवाद!
Dhirajkumar Taksande
आभार प्रदीप थूल साहेब.