बळीराजा डॉट कॉम

मिसळपाववरील parag p divekar यांचा प्रतिसाद

वाहव्वा मुटे साहेब

एकदम ए के ४७ काढल्यासारखी वाटतीये.समरगीत /युद्धगीत काय म्हणाल ते म्हणा...पण अतिशय प्रभावी आहे.
शब्दाशब्दातून भावना प्रकट झालीये.

शेवटच्या कडव्यात तर या मागची आख्खी भावना/वेदना टाहो फोडून बाहेर आलेली आहे.

वाहव्वा अतिशय मर्मग्राही व परीणामकारक काव्य.

फेसबुकवरील फेस बुके यांचा प्रतिसाद

आपली ही वीर रसातील कविता अत्यंत घणाघाती की काय म्हणतात,तशी वाटली.मनापासून अभिनंदन.

पौरुषाच्या नशेचे, तेव्हा लाव दोन घूट !

आता हे काही मनाला पटले नाही.पौरुष हे असतेच.त्याचे 'घुट' कशाला लावावे लागतात?हे समजले नाही.मला तर आधी व्हिस्कीचे घुट आहेत की काय असे दिसले.आता माझी दृष्टी थोडी अधू आहे,त्याला माझा नाईलाज आहे.आपली कविता सध्याच्या ज्वलंत परिस्थितीत अत्यंत प्रेरणादायी ठरावी.मला ओघातच लहानपणी वाचलेली कविता आठवली.शिरवाडकरांची-

"मोरासारखा छाती काढून उभा रहा.
तिच्या नजरेत नजर घालून पहा.
सांग तिला तुझ्या मिठीत स्वर्ग आहे सारा...

प्रेम कर भिल्लासारखं,बाणावरती खोचलेलं,
मातीमध्ये उगवूनसुध्दा मेघापर्यंत पोचलेलं!"(कुसुमाग्रज)

आता यात ओळी थोड्या इकडे तिकडे झाल्या असतील.तर एवढे क्षम्य असणारच.आता ही कविता मला का आठवली हा एक महान दुर्बोध प्रश्नच आहे.कदाचित या प्रतिक्रियेइतकाच.तर ते अर्थातच असो. एक चांगली कविता!
आपल्या वाड:मय शेतीत कवितांचे असेच मनमुराद पिक येवो ही शुभेच्छा.धन्यवाद.

मिसळपाववरील अभिजीत राजवाडे यांचा प्रतिसाद

हल्ली वीररसातील कवितांचा अभाव दिसुन येतो. हि कविता वाचुन मनाला खात्री होते कि अजुन वीररस संपला नाही.
कविता प्रकाशित केल्याबद्द्ल खुप खुप आभार.

मुटेजी,
लई भारी..तुफानी, मर्मावर घाव घालणारी कविता !
या ओळीं वाचुन या पोशींद्याची लेकरं आता नक्कीच आणखीन पेटुन उठतील यात शंका नाही.

एकदम मस्त झाला आहे नागपुरी तडका !!! ..